วันนี้ขอเเทนตัวเองด้วยคำว่าผม
พอะมันทำไห้นึกย้อน
ตอนที่เราเคยมีกันอยู่......
"วันนั้น วันที่คิดถึง"
วันนี้ผมยกไดนี้ไห้กับบุคคล
คนนึง...บุคคลซึ่งเคยเปนดั่ง
"ชีวิตของผม"
.......................................................
วันนี้วันอะไร?
เธอยังจำมันได้ไม๊.....
กี่ปีเเล้วที่เราไม่เจอกัน
ที่เราไม่คุยกัน
กี่ปีเเล้ว
ที่ผมไม่มีโอกาสได้บอก
เเค่คำว่า "คิดถึง"
คิดถึง.........ได้ยินไหม
ยังไม่ได้ยินเสียงตอบ
คงเบาไปสำหรับคนไกลคนนั้น
คิดถึงนะ
เบาๆแล้วหละ พูดดังไปก็คงไม่ได้ยินอยู่ดี
. . . .
สูญเสีย
คุณเคยสูญเสียคนรักบ้างไม๊?
คนที่คุณรัก
รักจนสุดใจ
เเต่ความตาย .....ทำไห้พลัดพลาก
เหตุใดครับ?
บุญผมมีไม่พอหรอ?
คุณเดาไม่ได้เรยครับ
ว่าผม เคยสูญเสีย
เสียไปขนาดไหน??
ชีวิตที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความคิดถึง
หนึ่งวันที่เราต่างพูดคำนี้ใส่กัน
คุณรับรู้ได้และผมก็สัมผัสมันจนหมดจดทั้งหัวใจ
ถ้าพรุ่งนี้ผมยังมั่นคงกับคำนี้อยู่คุณจะเชื่อไหม
ในวันที่เวลาคือสิ่งที่เดินนำหน้าเราไป
จนความห่างไกลดูไกลขึ้นออกไป
ไกลออกไปอีกเรื่อยๆ...ทุกที
คุณจะทำยังไง..กับสถาณะที่เราเป็น
ชีวิตผมอาจเพิ่งผ่านมาน้อยนิด
เเต่ผม อาจได้เรียนรู้จากคำว่า " รัก "
มากกว่าคนบางคนที่เกิดมาบนโลกนี้
มากกว่าผมนัก
คุณอาจอยู่บนโลกนี้
เคยได้ยิน
เคยอ่าน
เคยเหน
เเต่ไม่เคยได้สัมพัส
การสูญเสียของคนรัก.....
ซึ่งบุคคลคนคนนั้น
เปนเพียงเเค่คนรัก
หาใช่ญาติ ของเราไม่ ???
ในเรื่องนี้ผม ไม่นับถึง
คุณตา คุณยาย
หรือคุณปู่คุณย่า
พอะเช่นนั้นทุกคนย่อมเคยสูญเสีย
คุณเคยถามผมว่า?
ไปทะเลทำไม?!
เสียงมันเศร้า ผมไม่ชอบ
ผมตอบคุณว่า....พอะมันเศร้า
ผมถึงไป
คุณเป็นบุคคลอารมณ์ดีเเห่งปี
555+
ผมนึกถึงตอนนั้นเเล้ว
ผมรู้สึกว่าคุณ
เปี่ยนเเปลงผมไปอย่างมากมาย
คุณเปนคนที่ทำไห้ผมมองโลก
ในมุมที่เปลี่ยนไป
ขอบคุณคับ..
รอยยิ้ม
น้ำใจ
ความร่าเริง
ความสดใส
เสียงหัวเราะ
ความรัก
ของคุณที่คุณมอบไห้ผม
วันนี้ผมเรียนรู้ที่จะเเบ่งปันเเล้วคับ
ที่สัญญากันไว้?
ว่าผม จะไม่กลับไปเปนคนเดิม
ผมทำตามสัญญาเเล้วครับ
ตอนนี้ผมเปนนางสาวความสุข
ผมมอบรอยยิ้มของผมไห้คนอื่นยิ้มด้วย
ผมให้น้ำใจของผมเเก่คนอื่นด้วย
ผมทำตัวร่าเริง อยากไห้คนที่ผมอยู่ด้วย มีความสุข
ผมเเบ่งปันเสียงหัวเราะ
ผมเเบ่งปันความรัก
ผมทำตามทุกอย่าง คับ
ผมฝันเห็นคุณในคืนที่รู้ว่าโลกไม่ได้มีแค่เรา
ความเหงาเข้ามาแทนที่ช่วงเวลาดีๆที่ผมเริ่มเลือนลางและพยามค้นหาตัวตนให้เจอ
... จำได้ไหม ...
คุณเคยบอกผมว่า ชีวิตไม่ได้มีแค่วันนี้และวันพรุ่งนี้
ถ้าไม่เริ่มต้นอะไรใหม่ๆ ชีวิตก็จะไม่พบความสุขเสียที
.... ฟังดูดี ....
ผมรับมันมาและคิดจดจำอยู่เสมอ
เนินนานจนวันเวลาผ่านไปตามสารระบบที่ควรจะเป็น
วันนี้คุณจากไป คุณไม่ได้ผิดที่รีบเดินออกจากชีวิตผม
แต่ผิดที่ผมซึ่งไม่เคยเข้าใจความหมายของประโยคสั้นๆคำนั้นเลย
ยังมีทางเลือกให้ผมอีกไหม
..................................
ผมเหมือนล่องหน ในวันนี้ที่คุณไม่มีตัวตนอยู่จริง
.....................................
เมื่อคืนผมงดรับทอสับทุกสาย
เเม้กระทั่งบุคคลที่สำคัญที่สุดกับผมไนตอนนี้
ผมสวดมนต์ไห้คุณเมื่อคืน~
ผมจำได้ว่าผมบอกคุณ
ตอนสวดมนต์ว่า
ขอโทษนะ! ที่ผมรักคุณเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้
ขอโทษ นะ! ที่ไห้คนอื่นมาเเทนที่
คุณอย่าโกดผมเรยนะ
พอะคุณจะยังเปน
เหมือนดั่ง
ความทรงจำ
เเละ
รักครั้งเเรก ของผมเสมอ
ผมขอโทษคุณทั้งๆที่ผมรู้ว่าคุณไม่โกดผม
และดีใจ
ที่ผมได้ทำตามคำที่คุณบอกไว้
แม้ในบางครั้งผมเหมือนเข้าไจ
แต่ผมก้อไม่เข้าไจ
สิ่งที่ทำไห้ผมรูสึกผิดตลอดเวลาคือ
วันที่ผมเสียคุณไป
ผมไปไม่ทันดูไจคุณ
ผมไม่ได้บอกรักคุณ
ทั้งๆๆที่คุณบอกรักผมเสมอ
ผมจาไปภูทรายเเก้ว 3 วันคับ
พอะ
คุณชอบภูเขา....